Erkek Yabankeçileri Nerede

(Ankara,Erzurum, Erzincan, Kars)

2018-06-05




Yaban keçileri için dönüş yolunda Erzincan’a tekrar uğruyorum. Aradan geçen 9 günün ardından yine aynı yerdeyim ve gözlerim bu defa erkek yaban keçilerini arıyor. Çiftleşme dönemi bittiği için erkekler, dişilerden çoktan ayrılmış ve yükseklere çekilmişler. Bu nedenle onları yakından görmek pek olası değil. Ama yine de arayışıma devam ediyorum. 

Yaban keçilerini görmenin kolay olduğu yanılgısı ile tüm kayalıklara bakıyor olsam da, 3 saat boyunca hiçbir şey göremiyorum. Ümit ile ümitsizlik arasında dolaşırken bir kaya parçası yuvarlanarak aşağıya doğru geliyor. Hemen başımı kaldırıp kaya parçasının geldiği yerin zirvesine bakıyorum. İşte ilk yaban keçisi kendisini gösteriyor! 



Ama yine bir dişi… Erkeklerin daha yükseklerde olacağını tahmin ettiğimden artık teknik desteğe ihtiyacım olduğuna karar veriyorum. Bu nedenle dürbün ile daha detaylı bir tarama yapmaya başlıyorum. Uzun süren ve soğuk nedeniyle sıkıntı veren taramalarımın sonunda bir grup erkeği beslenirken görüyorum. Dürbünü indirip oldukları alana bakınca hiçbir şey görünmüyor. Dürbünle bakıyorum, oradalar. Dürbünü indiriyorum, hiçbir şey yok... Benim bu halimin yakınımdaki dişi bir yabankeçisine oldukça keyif verdiğini fark ediyorum. Uzaktan bana gülüyor mu ne? 
Renkleri ve desenleri sayesinde yaban keçileri kayalık ve yer yer karlı olan arazi ile tam bir uyum içindeler. Desen geçişleri onların doğal olarak kamufle olmalarını sağlıyor. Kalabalık bir sürüyü bile uzaktan çıplak gözle görmek pek olası değil. 



Bu kadar uzak mesafeden iyi bir fotoğraf almak mümkün olmadığından, önümdeki kayalığa tırmanmayı düşünüyorum. Hiç de kolay olmayan yaklaşık 300 metrelik bir tırmanışın içinde buluyorum kendimi. 



Diz boyu kar ve yer yer buzlu alanlardan tırmanmak oldukça zorlayıcı. Güneş gören kısımlarda ise kar oldukça yumuşamış ve kaygan durumda. Yolun yarısında yanlış bir adım yaklaşık 50 metre aşağıya kaymama neden oluyor. Biraz daha dinlenip bata çıka kayalığın ucuna varıyorum. Burada durum daha iyi olsa da, yaban keçileri hala çok uzakta. Daha fazla yaklaşma şansım olmadığı için çekimlerimi buradan yapıyorum. 12 sağlıklı erkek yaban keçisini fotoğraflamak benim için çok keyif verici. 



Her çekimin bir sonu ve her çıkışın bir inişi vardır… Bir tepeden inmenin o tepeye çıkmaktan daha kolay olduğu söylense de, bu sadece hızlı inişler için geçerli. Elinizde değerli ekipmanlar ve fazladan ağırlıklar ile hızlı inmekten ziyade güvenli inmeyi düşünüyorsunuz. Tahminimden uzun sürse de neyse ki hiçbir sorun yaşamadan inmeyi başarıyorum. 



Uzaktan da olsa erkek yabankeçilerinin fotoğraflarını çekmiş olmanın haklı gururuyla otelin yolunu tutuyorum…